«عليّ مع الحق والحق مع عليّ»
«عليّ مع الحق والحق مع عليّ»
يكى از رواياتى كه عصمت مطلق اميرمؤمنان عليه السلام و برترى بىچون و چراى آن حضرت را بر تمام اصحاب و بلكه بر تمام امّت ثابت مىكند، این روايت مشهورست:
«عليّ مع الحق والحق مع عليّ»
چرا كه طبق اين روايت، اميرمؤمنان عليه السلام همواره با حق است و هرگز از حق جدا نخواهد شد و حق گردا گرد آن حضرت مىچرخد، هر جا كه على بن أبى طالب عليه السلام باشد.
و اين همان عصمت مطلقى است كه شيعيان قائل هستند؛ زيرا معناى عصمت مطلق، چيزى غير از «همراهى هميشگى با حق و صواب، و عدم اشتباه در گفتار و كردار» نيست و زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه وآله شهادت دهد كه اميرمؤمنان در همه حالات و همواره با حق است و هيچگاه از حق جدا نمىشود، عصمت مطلق آن حضرت ثابت مىشود؛ زيرا كردار و گفتار انسان خطا كار، همواره با حق نيست و ممكن است گاهى بر خلاف حق باشد؛ چون امكان خطا و اشتباه براى افراد غير معصوم همواره وجود دارد.
این روایت به تعابیر مختلفی در 36 منبع از منابع معتبر اهل تسنن نقل شده که برخی اسنادشو ذکر کردم . . .
تعبیر(الحق مع ذا ، الحق مع ذا یعنی حق با علیست):
1:مسند ابی یعلی ج2 ص318
2:الشریعه ج4ص1759و2092حکمت1583
3:المطالب العالیه (عسقلانی شافعی)ج16ص147حکمت3945
4:ابن عساکردمشقی شافعی در کتاب تاریخ المدینه ج42ص1995
5:جامع الاحادیث سیوطی ج4 ص 258
6:کنزالعمال متقی هندی ج11 ص 285
تعبیر(أنت مع الحق والحق معک حیث مادار):
تاریخ مدینه دمشق(ابن عساکردمشقی شافعی) ج20 ص 361
تعبیر(اللهم ادرالحق مع علی)
المستدرک علی صحیحین حاکم نیشابوری ج3 ص 134